Erin Stewart

„’Zapytaj mnie znowu.
Zapytaj, jak sobie radzę.
Po prostu zapytaj.
Powiem.’
16-letnia Lily znajduje swoją siostrę Alice w kałuży krwi po próbie samobójczej. Po 2 miesiącach w ośrodku psychiatrycznym Alice wraca do domu. Po takim opisie myślałam, że książka będzie właśnie o Alice. 'Na szczęście’ nie. Książka jest o Lily. (..) Książka jest genialna!! O depresji, o byciu przytłoczonym, o myślach samobójczych, o poczuciu bycia nieistotnym, nieważnym, niewysłuchanym…. Oryczałam się jak głupia. W całym swoim życiu płakałam tak tylko na 1 książce (’Promyczek’). Teraz jest ten drugi raz. (…)

Źródło: lubimyczytac.pl